SEKSIONI I : Gjeologjia dhe Paleontologjia
| Salla I - Gjeologjis |
Sallat e para te Muzeut i dedikohen Gjeologjise dhe Paleontologjise te territorit dhe shfaqin reperte litologjke, fosile dhe kockore qe i perkasin periudhave te ndryshme te historise gjeologjike te Salentos duke pershkruar ambientet natyrore shume te ndryshem midis tyre ne formimin e te cileve ndihmuan ndryshimet e nivelit te ujrave te detit dhe ne kohe gjeologjike me te vona dhe ngrirjet e pleistogjenit.
Hyrja eshte e realizuar me nje salle te vogel e ngritur ne 2007 dhe e quajtur Njeriu dhe Guri ne te cilen nje sasi e madhe kampionesh guri na jep te kuptojme ne nivelet e ndryshme te njohjes te gjeologjise te Salentos dhe te faunes qe populloi ambjentet detare qe nga Kretaceu deri ne Pilogjenin, e ilustruar me ane te mbetjve fosile te molusqeve dhe biondertuesve te Kretaceut final kur ne nje ambient detar po formoheshe platforma karbonatike salentine (75 – 60 milion vjet me pare) nga relite barriera koralesh qe mbizoteronte ne brigjet midis Otrantos dhe Santa Maria di Leuca ne Paleogjenin (35 milion vjet me pare), ne dhembet e nje peshkaqeni te madh, Carcarodon megalodon paraardhes i peshkaqenit te bardhe te tanishem dhe te Scaldicetus grandis, nje specie paraardhese e delfineve, qe te dy kane jetuar ne nje det tropikal miocen rreth 10 dhe 15 milion vjet me pare, nga ekzemplaret e mrekullueshem te Cancer sismodai, gaforre me permasa te medha qe gjate Pliogjenit (5 – 2 milion vjet me pare) popullonin shkembinjte midis Otrantos dhe Sant’ Andrea-s (Melendugno).
Udhetimi vazhdon me mbetjet e faunes te Pleistogjenit (2milion – 10.000 vjet ) periudha e pare e Eres Kuaternare, e karkterizuar nga ndryshime klimatike te rendesishme mijera vjeçare.Ndertohet keshtu peisazhi e periudhes te fundit nderakullnajore te Pleistogjenit, ndryshe e quajtur e Riss-Würm (120 – 80.000 vjet me pare) gjate se ciles zona te shumta pyjore me makie ku jetonin arinj, drere, ujq, dhelpera dhe derra te eger alternoheshin me ambjente te lagesht dhe moçalore te frekuentuar nga hipopotamet dhe rinocerontet dhe hapesira te medha lendinash, habitatet e luaneve, elefanteve dhe hijenave si dhe vendbanim i kopeve te medha te Bos primigenius dhe te kuajve si Equus hydrintinus, nje paraardhes i kalit me permasa te vogla dhe qe Muzeu ruan nje gjymtyre te perparme te djathte ne lidhje anatomike e kompletuar si dhe Equus caballus, paraardhesi i kalit te tanishem. Ndermjet tyre kemi dhe mbetje te faunes te klimes te ftohte si Mamuthi, rinoceronti me les dhe Alca imperis nje pinguin boreal tashme i zhdukur qe deshmojne ftohjen klimatike te periudhes te fundit te akullnajave (Ngrirja Würth, 80 – 10.000 vjet) qe e shnderroi Salenton ne nje stepe te zhveshur te rrahur nga ererat e ftohta te Veriut.
Bibliografi:
M. A. Orlando, L'Uomo e la Pietra nel Salento Preistorico, in M. A. Orlando (a cura di), L'Uomo e la Pietra nel Salento Preistorico. Guida alla comprensione e alle escursioni sul territorio, pp. 11-22, Lecce, 2007.
P. Sansò, G. Selleri, Caratteri geologici della Penisola Salentina, in M. A. Orlando (a cura di), L'Uomo e la Pietra nel Salento Preistorico. Guida alla comprensione e alle escursioni sul territorio, pp. 23-27, Lecce, 2007.
